„ფასების კლება გამორიცხულია. პირიქით, უწინდელზე უფრო დიდი ზრდა იქნება და უარესი ჯერ წინ არის,“ – მიიჩნევს ფინანსისტი ნიკოლოზ შურღაია. მას ე.წ. „ფასების კომისიაზე“ ვესაუბრეთ: რა ჩანს კომისიის სხდომებიდან, შეიძლება ველოდოთ, რომელიმე პროდუქტის გაიაფებას „ოცნების“ დაპირების შემდეგ?
„სამართლის და კონსტიტუციური წესრიგის დაბრუნებაა საჭირო. ეს იქნება ეკონომიკის და ფასების ფონის გაუმჯობესების საუკეთესო საშუალება. კარგი მმართველობა, ანგარიშვალდებულება და გამჭვირვალობა გვჭირდება სახელმწიფო აპარატის ყველა უბანზე.
გაუმჯობესების ნაცვლად მივდივართ გაუარესებისკენ, ქაქისტოკრატიისკენ [როცა უუნაროები მართავენ ქვეყანას],“ – გვითხრა ნიკოლოზ შურღაიამ.
- ბატონო ნიკოლოზ, თითქმის 4 თვე გავიდა, რაც „ოცნებამ“ შექმნა პარლამენტში ე.წ. ფასების კომისია. რა იკვეთება თქვენთვის ამ პროცესში, როცა ფასები რეალურად იზრდება და ამას „ოცნების“ სტატისტიკაც აჩვენებს. რამდენად შეიძლება გვქონდეს საკვებ პროდუქტებზე ფასების შემცირების მოლოდინი?
ფასების კომისიაზე, არასაკმარისი ცოდნის მქონე და სინდისთან პირშავად მყოფი ხალხი, უხეში და არაკომპეტენტური ფორმით სთხოვს პასუხს რეალურ ბიზნესმენებს და მენეჯერებს. ბიზნესის წარმომადგენლები, ვისაც კომისიის წევრები პასუხებს სთხოვენ, უნაკლო არ არიან – ისინი ბევრ რამეს შეიძლება და უნდა აკეთებდნენ უკეთ, თუმცა კომისიაზე გამოძახებულები ბევრად სჯობიან გამომძახებლებს კომპეტენციით და პატიოსნებით.
ისე გამოდის, ბიუჯეტის მხვრელები და ოპორტუნისტები სახალხოდ ამათრახებენ იმათ, ვინც ბიუჯეტს ავსებს. ამ ფასების კომისიის ხელში ფასების კლება გამორიცხულია. პირიქით, უწინდელზე უფრო დიდი ზრდა იქნება და უარესი ჯერ წინ არის.
- გაიზარდა დენის ტარიფი 33 %-ით. ეს გარემოება რამდენად ზრდის რისკს, საკვები კიდევ უფრო გაძვირდეს?
დენის ტარიფი გაძვირების მიმართულებით იმოქმედებს ფასებზე.
ძვირი დენი განსაკუთრებით ზეწოლას ახდენს ენერგოტევად წარმოებებზე – საცხობებზე, მეტროპოლიტენზე, წყლის სატუმბებზე, საშრობებზე, მაცივრებზე, ბევრი კომპიუტერის და სერვერის მქონე ბიზნესებზე. შესაძლოა, უმალ არ აწიოს ფასები, მაგალითად, მეტროპოლიტენმა, მაგრამ ადრე თუ გვიან ყველა გადაიტანს გაძვირებას ფასში, ზომაში, ან ხარისხში.
ნიკოლოზ შურღაია
ამას გარდა, სარწყავი წყალი უკვე გაძვირდა და ბევრად უფრო მეტად, ვიდრე დენის ფასის ზრდა განაპირობებს ამას.
- რა იკვეთება რეალურად: რა არის მთავარი მიზეზი, რის გამოც საქართველოში საკვები პროდუქტების ფასები ევროპულ ქვეყნებზე უფრო ძვირია და ამაზე ირაკლი კობახიძეც საუბრობდა?
საშუალო ევროპული ფასი არ არსებობს. ზოგ ქვეყანაში მეტია ფასი, ზოგში – ნაკლები, გააჩნია პროდუქტს და ქვეყნის მახასიათებლებს. საქართველოში სიძვირის ძირითადი მიზეზები შემდეგია: ოლიგოპოლიები და მონოპოლიები რამდენიმე სფეროში და, ზოგადად, სამართლიან კონკურენციაზე ცუდი ზრუნვა, ხშირად მოხელეთა ანგარებით ან უპასუხისმგებლობით.
გასულ წლებში ეროვნული ბანკის მიერ ნაწარმოებმა ზედმეტად რბილმა ფულად-საკრედიტო პოლიტიკამ [რბილი მონეტარული პოლიტიკა არის ცენტრალური ბანკის ქმედება, რომელიც გულისხმობს საპროცენტო განაკვეთების შემცირებას და ფულის მიწოდების ზრდას ეკონომიკის წახალისება-დასაჩქარებლად], მოჭარბებულად გაზარდა ფულის მასა.
ასევე, სამართლის სისტემის და კონსტიტუციური წესრიგის მკვეთრი გაუარესება არასაიმედოს და შესაბამისად, უფრო ძვირს და იშვიათს ხდის ინვესტიციებს საქართველოში, როგორც უცხოელი, ისე ადგილობრივი ბიზნესის მიერ.
- რა არის უმთავრესი ფაქტორი, რაც ხელს შეუწყობს ფასების კლებას და რასაც „ოცნების“ მთავრობა არ აკეთებს?
პირველ რიგში, სამართლის და კონსტიტუციური წესრიგის დაბრუნებაა საჭირო. ეს იქნება ეკონომიკის და ფასების ფონის გაუმჯობესების საუკეთესო საშუალება. კარგი მმართველობა, ანგარიშვალდებულება და გამჭვირვალობა გვჭირდება სახელმწიფო აპარატის ყველა უბანზე.
გაუმჯობესების ნაცვლად გაუარესებისკენ, ქაქისტოკრატიისკენ მივდივართ. ანტიმონოპოლიური სამსახური უნდა აღიჭურვოს უკეთესი უფლებამოსილებით, კანონებით და პროფესიონალებით. ათობით სხვა გასაკეთებელი საქმის დასახელება შეიძლება, თუმცა ეს სამი როდესაც გაკეთდება, სავარაუდოდ, ახალი ხელისუფლების მიერ, მაშინ დაინახავს საზოგადოება სვლას უკეთესობისკენ.
ბიძინა ივანიშვილის და მისი მთავრობის პირობებში მე, პირადად, გაუმჯობესებას არ ველი.
ბიძინა ივანიშვილის მთავრობამ კარგად აითვისა ძველი ცინიკური მაქსიმა – პური და სანახაობა. ნამცეცებს უყრიან მოსახლეობას და ამასაც აღარ აკეთებენ, რადგან ნაკლებად სჭირდებათ ხალხის მხარდაჭერა.
რეალურად პროპაგანდა საოცარ მწვერვალებზე აიყვანეს და პარლამენტი და მისი კომისიები, მათ შორის ფასების კომისია, აქციეს პროპაგანდის მანქანის ნაწილაკად. ფასების კომისია პროპაგანდის მანქანაა, რადგან ზოგი იჯერებს, რომ აი, თითქოს ცდილობენ, ფასებმა დაიკლოს.
ფასების კომისია ისეთივე მანქანაა პროპაგანდის, როგორიც იყო წულუკიანის კომისია.
