აქცია ტბეთის 12 ნომერში
ტბეთის #12-ში მდებარე შენობა აჭარის ფინანსთა და ეკონომიკის ბალანსზეა. ამორტიზებულ შენობაში სოციალურად დაუცველი და მრავალშვილიანი ოჯახები დაახლოებით ერთი წლის წინ შესახლდნენ. შენობას არ მიეწოდება ელექტროენერგია, წყალი, საერთო საპირფარეშოს ფუნქციას კი ეზოში მდებარე, სახელდახელოდ მოწყობილი ნაგებობა ასრულებს. ამ პირობებში ცხოვრობს 20-მდე ოჯახი, ძირითადად მრავალშვილიანები, როგორც აქ ამბობენ, შენობაში 56 ბავშვია, სკოლის მოსწავლეები და მცირეწლოვანები.
„აქ არიან სოციალურად დაუცველები, მრავალშვილიანები, მარტოხელები და ომის ვეტერანები. არასდროს, არავინ არ მიაქცია ყურადღება ამ ხალხს“ – განმარტავს უფლებადამცველი თამაზ ბაკურიძე, რომელიც ამბობს, რომ აქ მცხოვრები ადამიანების პრობლემების შესწავლის თხოვნით არაერთხელ მიმართა მთავრობას: „ვერ მივაღწიეთ იმას, რომ მომხდარიყო კომისიის მიერ ამ ოჯახების მდგომარეობის შესწავლა, ელემენტარულს ვითხოვდით, რომ საარსებო პრობები შექმნილიყო აქ, წყლის შემოყვანას და ელექტროენერგიას“ – ამბობს თამაზ ბაკურიძე.
ადგილზე მცხოვრებნი ამბობენ, რომ აჭარის ფინანსთა სამინისტრო, რომლის ბალანსზეცაა შენობა, არ არის წინააღმდეგი, ენერგოკომპანიამ შეიყვანოს შენობაში დენი. სამინისტროს პოზიციის დამადასტურებელი წერილი ოჯახებმა „ენერგო-პროს“ წარუდგინეს, თუმცა აქ შუქი ამ დრომდე არა აქვთ. „ორი თვეა რაც კომპანიას მივმართეთ, ზუსტი პასუხი არ მიგვიღია ამ დრომდე “ – ამბობს რევაზ დიასამიძე, ტბეთის #12-ში მცხოვრები.
ეზო
„აქ 56 ბავშვი ცხოვრობს, აქ არიან მარტოხელები, ომის ვეტერანები, გვაქვს საერთო საპირპარეშო, წყალი საერთოდ არ გვაქვს, შუქის შემოყვანის ნება ძვლივს დაგვრთეს, მაგრამ არ გვირთავენ. ერთი წელია აქ ვართ. წამოდით და ნახეთ, როგორ პირობებში ვცხოვრობთ, გაუსაძლისი პირობებია“ – ამბობს ლეილა ძირკვაძე.
აქ მცხოვრებნი ამბობენ, რომ მდგომარეობის შესწავლის თხოვნით არაერთხელ მიმართეს ქალაქის მერიას, როგორც საერთო, ისე ინდივიდუალური განცხადებებით, თუმცა ამაოდ. ტბეთის #12-ში ამბობენ, რომ ერთი წლის მანძილზე აქ მცხოვრებთა მდგომარეობით ხელისუფლება არ დაინტერესებულა.
„მერიაში ვწერთ განცხადებებს, ვითხოვთ დახმარებას, მაგრამ არავინ არ გვაქვცევს ყურადღებას. იმდენად გვიჭირს, რომ მუნიციპალური სასადილოთი ვსარგებლოთ და იმით ვარჩენთ ბავშვებს“ – ამბობს ლეილა ძირკვაძე.
„სოფელი მაჭახლიდან ვართ, ეკომიგრანტი ვარ. ოთხი შვილი მყავს. ჩემი შემოსავლის წყარო არის სოციალური დახმარება, ესაა ჩვენი ოთხი შვილის საჭმლის ფული, სანამ დახმარება მოდის, ნისიად ვიღებთ საჭმელს, მოვა დახმარება და ვალებში ვანაწილებ“ – ამბობს დიანა ცეცხლაძე, რომელიც ერთ ოთახში მეუღლესთან და ოთხ შვილთან ერთად ცხოვრობს, წყლისა და ელექტროენერგიის გარეშე.
