„მე მეორე ჯგუფის შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირი ვარ და ამ ბარაკში ჩემს შვილიშვილთან ერთად ვცხოვრობ. მხოლოდ პენსიით და სოციალური შემწეობით ვარსებობთ. აქ ცხოვრება ფაქტობრივად შეუძლებელია, ოთახებში წყალი ჩამოდის, არ გვაქვს სველი წერტილები“-გვეუბნება ლიანა ბერიძე.
59 ოჯახიდან ფართი მხოლოდ 25 ოჯახს აქვს საკუთრებაში დაკანონებული, თუმცა ხის ბარაკები საცხოვრებლად უვარგისია და თითქმის არცერთ ოჯახს სველი წერტილები არ აქვს. უბანსი არც საკანალიზაციო სისტემაა მოწესრიგებული. ოჯახების დიდი ნაწილი სოციალურად დაუცველია.
ბარაკებში მცხოვრებ ოჯახებს ბათუმის მერიამ მემორანდუმი 2004 წელს გაუფორმა, თუმცა ახალი საცხოვრებელი სახლები მერიას დღემდე არ გადაუცია. მემორანდუმის მიხედვით, ბარაკებში მცხოვრები ოჯახებისთვის საცხოვრებელი კორპუსი უნდა აშენებულიყო. აქ მცხოვრები ოჯახებს საცხოვრებელი არც სოციალურ სახლში გამოუყეს.
