ეპისკოპოსის ქალიშვილის ცხოვრება დიდ ბრიტანეთში

 

 

ანა შიოლაშვილი ბათუმისა და ლაზეთის მიტროპოლიტის, მეუფე დიმიტრის შვილია. იგი 9 წლის განმავლობაში წმ. ანდრია პირველწოდებულის სახელობის სასულიერო გიმნაზიაში სწავლობდა. ერთ დღესაც, როცა ანა გამოცდისთვის ემზადებოდა, მამამ დაურეკა და უთხრა, რომ სექტემბრიდან ლონდონში გააგრძელებდა სწავლას.

 

მოკლედ, ჩახვედი ლონდონში, პირველად რამ მიიქცია შენი ყურადღება?

ყველაფერი ძალიან, ძალიან მაგარი დამხვდა. სიმართლე ითქვას, ასეც ველოდი. უდიდესი სიამოვნებაა იმ ულამაზესი ქუჩების, სახლების, სკვერების დანახვა.

 როგორი იყო სკოლაში შენი პირველი დღე?

ის დღე რაღაცნაირად ცივი იყო. იყო თვალების ტრიალი და შენზე მზერის შეჩერება იმიტომ, რომ შენ ახალი ხარ. პრინციპში პირველი დღე არაფრით გამოირჩეოდა დანარჩენი სამი თვისაგან. ისინი ისეთივე ცივები დარჩნენ.

 ანუ ინგლისელები ცივები არიან?

ოო, რაც შეეხება ხალხს, ისინი ძალიან კონსერვატიულები არიან. ხშირად იცინიან, თუმცა რთულია მათთან კონტაქტში შესვლა. აქვთ ერთი უდიდესი პლუსი, ქართველებისგან განსხვავებით, უდიდეს პატივს სცემენ თავიანთ ტრადიციებსა და კულტურას.

 იქ ყოფნისას შენთვის მთავარ სირთულეს რა წარმოადგენს?

ალბათ უფრო ენის ფაქტორი და ახლობლებისგან შორს ყოფნა. კიდევ ხალხის სიცივეც.

 ოჯახისა და მეგობრების გარდა ყველაზე ძალიან რა გენატრება?

რა თქმა უნდა, ქართული საჭმელი.

 სად ცხოვრობ და რომელ სკოლაში დადიხარ?

სწავლას განვაგრძობ ქალაქ კენტში, რომელიც საათნახევრის სავალზეა ლონდონიდან. ეს არის ინტერნაციონალური სკოლა, რომელსაც აქვს თავისი საერთო საცხოვრებელი.

 აქამდე სად სწავლობდი და რატომ გადახვედი სხვა სკოლაში?

ქალაქ სიფორდის ნიულენდსის სკოლაში. ეს სკოლა ჩემთვის არ იყო შესაფერისი. მე მჭირდებოდა უნივერსიტეტისთვის მოსამზადებელი სკოლა, რასაც ისინი “A დონეს” ეძახიან.

 აგვიწერე შენი ერთი ჩვეულებრივი დღე იქ ყოფნისას…

დილით, როცა ვიღვიძებთ, ჯერ კიდევ ღამეა. მერე ვემზადებით და 8-ზე ვსაუზმობთ. 9-ზე გვეწყება სკოლა. სკოლაში ყოველი მეორე გაკვეთილის შემდეგ 30-წუთიანი შესვენებაა. სკოლა 5 საათზე მთავრდება, შემდეგ ერთი საათი ე.წ. “ფანჯარა” გვაქვს. ამ დროს ან სპორტჰოლში მივდივართ ან ფილმს ვუყურებთ. მერე სადილი გვაქვს, თან წიგნებიც უნდა წავიღოთ, ბიბლიოთეკაში მივდივართ და ვმეცადინეობთ. 10 საათზე ვიძინებთ. შაბათ-კვირას ლონდონსა და ლონდონის შემოგარენში ვსეირნობთ.

 ალბათ იქ ცხოვრებას ბევრი დადებითიც აქვს. ხომ არ ჩამოგვითვლიდი რამდენიმე მათგანს?

რა თქმა უნდა აქვს. ჯერ მხოლოდ ის რამდენს ნიშნავს, რომ ენის ბარიერი გადავლახე. თან დამოუკიდებლად ცხოვრებასაც ეჩვევი.

გაზეთ „ბათუმელების” მედიასკოლა.

ნეტგაზეთის მასალების სხვა გამოცემებში გადაბეჭდვის წესი
ანა გვარიშვილი, მედიასკოლა