ნათია სირაბიძე საზმაუს ბორდის წევრობაზე: ხელს არ ავუწევ იმას, რასაც არ ვეთანხმები

ნათია სირაბიძე საზოგადოებრივი მაუწყებლის ბორდის წევრობას აპირებს. ის ახლა ერთ-ერთ სამშენებლო კომპანიაში მუშაობს, მანამდე იყო აჭარის განათლების მინისტრის მოადგილე და აჭარის მთავრობის პრესსამსახურის ხელმძღვანელი. ნათიას აქვს ჟურნალისტად მუშაობის გამოცდილებაც. ნათია სირაბიძემ ჟურნალისტიკა ისწავლა საქართველოში და აშშ-ში. კითხულობდა ლექციებს ცენტრალური ფლორიდის უნივერსიტეტში, კავკასიის უნივერსიტეტში, გრ. რობაქიძის უნივერსიტეტსა და ბსუ-ში. არის რამდენიმე სამეცნიერო ნაშრომისა და საჯარო გამოსვლის პრაქტიკული სახელმძღვანელოს – “წარმატების გასაღები” – ავტორი.

ნათია, რატომ გადაწყვიტეთ შესთავაზოთ თქვენი კანდიდატურა პარლამენტს საზოგადოებრივი მაუწყებლის ბორდში ასარჩევად?

საკუთარი გამოცდილებიდან. სადაც არ ვყოფილვარ, მუდმივად მედიის მხარდამჭერი ვიყავი, მისი განვითარების ხელშემწყობი. პიარში როცა ვიყავი, მაშინაც ანგარიშვალდებულება და გამჭვირვალობა მაქსიმალურ დონეზე გვქონდა. როცა სამინისტროში ვმუშაობდი კულტურის მიმართულებით, იქაც ხელმისაწვდომობა გვქონდა ინფორმაციაზე გაზრდილი. სადაც არ უნდა ვიყო, მუდმივად მედიის, ჟურნალისტების მხარდაჭერაზე ვფიქრობ. დიდი ხანია ვარ მედიატრენერი, კომუნიკაციების სპეციალისტი. ჩემი სადისერტაციო თემაც მედიას უკავშირდება. ვფიქრობ, ბევრი რამ შემიძლია გავაკეთო საზოგადოებრივი მაუწყებლისთვის.

მიზეზია ისიც, რომ კარგად ვიცნობ საზოგადოებრივ მაუწყებელს. სტაჟირება გავლილი მაქვს საფრანგეთში ჯერ კიდევ 2004 წელს, როდესაც ჯიპაში ვსწავლობდი. მაშინ იწყებოდა საზმაუს განვითარებაზე ფიქრი და ჩართული ვიყავი იმ კომისიაში – დამწყები ჟურნალისტი ვიყავი და, ბუნებრივია, იქ აზრს ვერ გამოვთქვამდი, მაგრამ ვისმენდი. ვფიქრობ, ბევრი რამის გაკეთება შემიძლია, რადგან დღესაც აქტიური კონტაქტი მაქვს მედიასაშუალებებთან ამერიკაში და ვიცი, ისინი როგორ მუშაობენ.

გარდა იმისა, რაც კანონით არის განსაზღვრული, კიდევ რისი ცვლილების აუცილებლობას ხედავთ, რა იქნება თქვენი რეკომენდაციები არჩევის შემთხვევაში?

კანონი ხშირად ავალდებულებს, მაგრამ თუ კეთილი ნება არ არსებობს, ძალიან რთულია იმ მოთხოვნების შესრულება, რაც აქვს მაუწყებელს. ჩემი შეთავაზებაა რეგიონული ბიუროების გაძლიერება, სამოქალაქო ჟურნალისტიკის განვითარება, ეფექტური გამოსახვითი საშუალებები, მოქალაქეების ჩართულობა. სხვადასხვა უმცირესობის, მათ შირის შშმ პირების ჩართულობა უნდა იყოს როგორც გადაცემებში მონაწილეობის მხრივ, ასევე მათ უნდა მოამზადონ გადაცემები. ამით მაუწყებელი მოიპოვებს ნდობას და რეპუტაციას, ანუ ის ნიშა, რაზეც უარს ამბობენ დღეს ეროვნული მაუწყებლები, უნდა შეავსოს საზმაუმ. საზოგადოებრივი მაუწყებელი უნდა იყოს მრავალფეროვანი და მაინსპირირებელი.

ჩემს კონცეფციაში ხაზი გავუსვი იმას, რომ უმნიშვნელოვანესია მარკეტინგი და პრომოუშენი, პროდუქცია უნდა შეიფუთოს სათანადოდ – შეიძლება არაჩვეულებრივი გადაცემა ჰქონდეს საზმაუს, მაგრამ ვერ მოხერხდეს ამ გადაცემების ფართო ჯგუფებისთვის ჩვენება, რადგან არ ფიქრობენ, რომ საზმაუზე მათზე მორგებული გადაცემები გადის. პრომოუშენი საჭიროა სხვადასხვა პლატფორმის, მათ შორის სოციალური ქსელების გამოყენებით. გადაცემები, რომლებიც მზადდება თუნდაც კონკრეტული ჯგუფისთვის, იმ ჯგუფმა მაინც უნდა იცოდეს ამის შესახებ. ასევე მთავარია ფორმები – თანამედროვე ტექნოლოგიები უნდა გამოიყენონ, მაყურებელი დღეს მიეჩვია გამოსახვით საშუალებებს, კადრების ხშირ ცვლას. ეს ყველაფერი უნდა იყოს მორგებული არამხოლოდ შინაარსზე, არამედ ფორმაზეც.

საზმაუს ბორდის ერთ თუ ორ წევრს აქვს გაცხადებული, რომ მოქმედ ბორდს მაუწყებლის ხარისხის გაუმჯობესება არ ანაღვლებს. ვთქვათ აგირჩიეს, როგორ აპირებთ ეს ორგანო გახადოთ თქვენი ხედვების მხარდამჭერი?

ვფიქრობ, მნიშვნელოვანია კომუნიკაციის უნარები და ასევე დიპლომატია. მთავრობაში იმ პერიოდში ვმუშაობდი, როცა ყველა მიჩვეული იყო უფრო დიქტატურას, ვიდრე თავისუფლებას. ჩვენ მოვახერხეთ, რა თქმა უნდა, არჩილ ხაბაძის [აჭარის მთავრობის ყოფილი თავმჯდომარე, პარლამენტარი] მეცადინეობით, რომ მაშინ აჭარის მთავრობის ერთ-ერთი დეპარტამენტი გვექცია საზოგადოებრივ მაუწყებლად. ასევე მოვახერხეთ საზოგადოებასთან ურთიერთობის პოლიტიკის დოკუმენტის შექმნა, რომელსაც ასრულებს დღემდე ყველა სტრუქტურა, რომელიც აჭარის მთავრობაშია.

საზმაუს ბორდში არის მოქმედი წევრი, რომელმაც რეგიონული მედია საჯაროდ მხოლოდ იმიტომ შეურაცხყო, რომ ის რეგიონული მედიაა. მაშინ ბორდის წევრების სრულ უმრავლესობას არ გასჩენია სურვილი გამიჯნოდა მის ამ განცხადებას. თქვენ ფიქრობთ, რომ ადამიანისთვის რეგიონიდან ამ განწყობის ბორდთან ურთიერთობაში მხოლოდ დიპლომატია საკმარისი იქნება?

დიპლომატია და, რა თქმა უნდა, საქმის კეთების მაქსიმალური სურვილი. სხვათა შორის, მსგავს დამოკიდებულებას ბევრჯერ შევხვედრივარ, მათ შორის საგანმანათლებლო დაწესებულებებში. ვფიქრობ, რეგიონზე შეყვარებული და მასზე მზრუნველი ადამიანი უნდა იყოს ბორდში, რომელიც შეძლებს ამ სტერეოტიპების მსხვრევას. ასეთად მე განვიხილავ ჩემს თავს და ბესოსაც [ბესიკ ლილუაშვილი].

თავად თქვენ როგორ აფასებთ მოქმედი ბორდის მუშაობას? 

რასაც გარედან ვაკვირდები, საშუალოდ შევაფასებდი ბორდს. მაუწყებლის სანდოობა რომ ამაღლდეს, ამას ბორდიც უნდა უწყობდეს ხელს, თითოეული მათგანი უნდა იყოს მაუწყებლის სახე. ერთიანად თუ არ იმუშავე, წარმატებას ვერ მიაღწევ.

კვლევების თანახმად, საზოგადოებრივი მაუწყებლის საინფორმაციო გამოშვება ხელისუფლების მიმართ მიკერძოებულია. მაუწყებელს აქვს დაბალი რეიტინგი. თქვენი აზრით, არის თუ არა ეს ხელისუფლების მხრიდან მაუწყებლის საქმიანობაში ჩარევის შედეგი?

მე ვისაუბრებ საკუთარი გამოცდილებით: 2006 წელს, როცა ვმუშაობდი პირველ არხზე, მთავრობაც იმდენად ფიქრობდა პირველ არხს არავინ უყურებს, რომ სრულიად თავისუფალი ვიყავი ცენზურისგან, არც ერთ პროდიუსერს არ უთქვამს, ეს გააკეთე ან არ გააკეთოო. და მეორე, როცა ვმუშაობდი აჭარის მთავრობაში, მახსოვს, პირველი არხის ჟურნალისტის მოყვანა უფრო მიჭირდა ღონისძიებაზე, ვიდრე სხვისი. არ ყოფილა, რომ აუცილებლად მთავრობის პოლიტიკა გაეტარებინა – თუ თვლიდნენ, რომ საინტერესო იყო, ამბავს მაშინ აშუქებდნენ.

GDS-ის თანამშრომლების გადაყვანა მაუწყებელზე არის თუ არა პრობლემა თქვენთვის?

ვიცი, რომ გადაიყვანეს, მაგრამ მე ამ ადამიანების გამოცდილება არ შემისწავლია, შეიძლება არიან პროფესიონალები… თუ რომელიმე სახეს მაყურებელი გადმოყვება, რატომაც არა. ზოგჯერ ერთგულების ნიშნითაც არჩევენ ადამიანებს…

ფაქტია, რომ GDS-ის სახეებს საზმაუზე მაყურებელი არ გადაჰყოლია… ამას რომ თავი დავანებოთ, რას ფიქრობთ, აჭარის უმაღლესი საბჭო თქვენ დაგიჭერთ მხარს თუ თქვენს კონკურენტს?

საზოგადოებაში ზოგადი განწყობა ის არის, რომ რადგან ბესო [ის პროფესიონალია] მთავრობის კადრია, ამიტომაც გავა ბესო და არა მე. მე ოპტიმისტურად ვარ განწყობილი. ბუნებრივია, იმედი რომ არ მქონოდა, არც შევიტანდი. ვნახოთ, გასაუბრება იქნება.

მთავრობასთან კავშირები თქვენც გქონდათ ხომ?

მთავრობის პრესსამსახურის უფროსი ვიყავი…

კონსულტაციები თუ გქონდა ვინმესთან, მაგალითად იმათთან, ვინც უნდა აგირჩიოთ?

ჩემს სამეგობრო წრესთან უფრო, ადრე ვინც მუშაობდა მთავრობაში მათაც დავეკითხე და იმათაც მითხრეს, რომ კი – რატომაც არა. კონსულტაციები, ძირითადად, ჟურნალისტებთან გავიარე – ვთქვათ, რა ფორმით მომემზადებინა კონცეფცია. უფრო კურსელებთან.

ერთია, რომ თქვენ სთავაზობთ მაუწყებელს თქვენს თავს. მეორე მხრივ, ეს არის ორგანო, რომელსაც მუდმივად აკრიტიკებენ…

სხვათა შორის, გუშინ „ტვ პირველის“ ჟურნალისტმა მითხრა, რატომ გინდათ ბორდში ყოფნა, ყველა აგინებსო. მე სადაც ვყოფილვარ, ყველგან ჩემი კვალი დამიტოვებია, რაღაც შემიცვლია. ეს ჩემთვის დიდი შესაძლებლობაა, მოვახდინო პოზიტიური ცვლილებები. თუ შევძელი ცვლილება, ძალიან კარგი, თუ არა და პენსიონერობა არ არის ჩემს ხასიათში, უბრალოდ, არ დავჯდები და ხელს არ ავუწევ იმას, რასაც არ ვეთანხმები.

რაც შეეხება ხელფასს, ხელფასი მოტივატორი ჩემ შემთხვევაში არასოდეს ყოფილა, უფრო მაღალანაზღაურებადი სამსახურები დამიტოვებია. ჩემთვის მოტივაცია არის ცვლილებების განხორციელება. მე ვაპირებ გავაგრძელო მუშაობა ჩემს ახლანდელ სამსახურშიც, როგორც ამიხსნეს, ინტერესთა კონფლიქტი არ მაქვს.

 

ნეტგაზეთის მასალების სხვა გამოცემებში გადაბეჭდვის წესი


ავტორი
ეთერ თურაძე არის გაზეთ "ბათუმელების" მთავარი რედაქტორი 2001 წლიდან